Op 10 april 2023 was het zover, het langverwachte afscheidsconcert van Nick & Simon in Ahoy Rotterdam. Voor mij, als hun trouwe fotograaf, was het een bijzondere dag vol emoties en herinneringen. Terwijl ik mijn camera gereedmaakte voor de laatste keer, kon ik niet anders dan terugdenken aan die allereerste keer, 5946 dagen geleden, toen ik mijn lens op hen richtte voor de eerste keer.

De energie in Ahoy was voelbaar terwijl de zaal zich vulde met fans die allemaal kwamen om afscheid te nemen van hun geliefde duo. Terwijl Nick en Simon het podium betraden, begon de menigte te juichen en te klappen, een laatste eerbetoon aan de onvergetelijke reis die ze samen hadden gemaakt.

Als een vlieg op de muur, ving mijn camera de magie van dat moment, elk glimlachje, elke handgebaar, elk moment van oprechte emotie. Terwijl ik door mijn lens tuurde, voelde ik me gezegend dat ik al die jaren deel had mogen uitmaken van hun avontuur.

Het afscheidsconcert was een spektakel zoals alleen Nick & Simon dat konden neerzetten. Hits werden gezongen, herinneringen werden opgehaald en tranen werden gelaten. Maar te midden van al die emoties was er ook een gevoel van dankbaarheid, voor de muziek, voor de vriendschap en voor de onvergetelijke momenten die ze samen hadden gedeeld.

Na afloop van het concert, terwijl de laatste noten nog naklonken in de zaal, nam ik even de tijd om rond te kijken en te genieten van het moment. Ik zag bekende gezichten, vrienden van de band, en voelde me deel van een grotere familie die samenkwam om afscheid te nemen van iets wat hen dierbaar was.

Terwijl ik mijn camera opruimde en afscheid nam van Ahoy, wist ik dat dit niet het einde was. Hoewel Nick & Simon misschien afscheid hadden genomen van het podium, zouden hun muziek en herinneringen altijd blijven bestaan. En wie weet, misschien zou ik ooit weer mijn camera tevoorschijn halen voor een comeback-tour, om opnieuw herinneringen vast te leggen en te delen met de wereld.

Maar tot die tijd zou ik koesteren wat we hadden gehad, de foto’s, de muziek, en de vriendschap. Want zoals ik altijd had gezegd: Ik was erbij, en gelukkig hebben we de foto’s nog.